Skip to content
TrackPodcasts
religionSep 14, 202624:45

ตัวตนที่มีขึ้นมาชั่วคราว

Get every episode summarized

Each time พุทธวจน publishes, we email you a written briefing from the transcript — the topics, who appeared, and any specific claims, with the ad reads skipped.

Email me new episodes

Free for 3 shows. No card needed.

About this episode

ตัวตนที่มีขึ้นมาชั่วคราว by พุทธวจน

Hosts & guests

Transcript ready

189 searchable segments. Every word is indexed and playable.

ตัวตนที่มีขึ้นมาชั่วคราว

พุทธวจน

0:00
24:45

Full transcript

พุทธวจนตัวตนที่มีขึ้นมาชั่วคราว. Machine-transcribed; use the interactive transcript above to jump the player to any line.

เรา ก็คือสิ่งที่ไม่ได้เกิดดับ ที่สนคิดเห็น มันเกิดดับ นั้นเอง ตัวตันที่มีกินมาช่วงกล้าวเนี่ย ลงใช้กำวัวอันตา นั้นตัวตัวตัวช่วงกล้าว ปลักอบด้วยอะไร ปลักอบด้วย เกิด ปลักอบด้วยเชื่อง ปลักอบด้วยดับ มันจะมีโตกล้าวเนี่ย ก็ต้องมีเกิด มันจะดับได Choi ก็ต้องมีเฦือง แล้วมันเชื่อมเหรอ ไหม อย roommates เชื่อง ือมเหรอ มันก็ เดินไปสูปลายทางคือ ความดับ ความแตกสลาย ความหมดไป

นั้นคือ ให้ปัดใจของ ความที่มันมี คืนมาช่วงกล่าวนั้นเอง จริงบอกว่าอันาตาเนี่ย มันก็คือมาจากให้ปัดใจ คือ คือ สิมดับนั้นเอง นั่น ของปกกองการบันยัดกำวัว อันาตา คือมาจากให้ปัดใจ คือ สิ่งนั้นมี คือ มีสิมดับ

แบบมาก่อน ไม่ได้ 所以มันต้องมีเกิด overe Walking mind Course อันนี้ คือ 세สจองทำ เป็นเสร็จทำที่เราสังเก็ดได้ หน่าเห็นได้ เห็นอยู่ทุกคน ทุกเวลา ทุกเสร็จที่ ทุก ทุก อีลียบอด ทุก ทุกขนายแห่งการลับรู้ อีก เกิด ประกด มีเสื้อม แล้วมีดับไป วังจรับวันที่เป็นเสร็จทำ

เสดจาของโลก ต้องการเห็นแค่นี้และ และการเห็นตรงนี้ การรู้ตรงนี้ เขาเป็น โมงความรู้ Z passieren Ashれarsa กั 괜้านลิ้า เป็นความรู้ที่เป็น ความรู้ตั้งตังโนกแล้ว นี่ มีมากใหม่แต่มั้ยปล่ะสิ่ง เพราะว่า มันไม่ได้แกศปันาในเรื่องความแกศับตาย แต่อมความรู้ตรงนี้มันแกศับตันาในเรื่องความแกศับตาย มันไม่ได้ กันจะเข้าติ่งกว่ามไม่ได้ ไม่ใช่ว่าจะไปทำให้ของที่มัน

เกิดแกศตายแล้วไม่ได้ อันนั้นไปฟืนทำมาชาติ มันฟืนสะจะทำความจริงมันเป็นไปไม่ได้ แต่ข้าไม่ได้มันหมี You คงเกิดแกศตายนั่นเอง ต้นว่านาฮาements น้ำหาเบั่ง สิ่งเรานี้ สังเกิดสิ่งเรานี้ ทำชาตัวนั้นไม่ตาย แต่ทำชาติไม่ตายนี่ เรื่องจากไม่รู้ความจริงตรงนี้ จริงเข้าไป เพลือนพอใจ

ไปยิดติด กับทำชาติเกิดแกตาย และสำคัญว่า นั้นของเรา นั้นเป็นเรา นั้นเป็นตัวตัวตัวนของเรา ปรรมใช้ของบ้า เอตังมากมา เอสโอ หามาสมี เอสโมีอตตา เอตังมามาไปว่านั้นของเรา เอ Antar หามาสมี après валอาFun ตัวตัวนั้นเป็นเรา เอ Dead หามาสมีอาตตา and Pump ตัวตัวดีว่านั้นเป็นตัวตัวตัวตัวนของเรา นั้นคืออะไร

แกตาย แต่พลออกเรา ขาดการเข้าไปสังกิด เห็นสัจจะทำความจริงตรงนี้ จริงเข้าไปเพลืนพอใจ เพลืนพอใจ มาเข้าก็สำคัญผิด คิดว่า นั้นของเรา นั้นเป็นเรา นั้นเป็นตัวต้นของเรา ปละดินสำคัญอยู่แค่นี้ท่านั้นเอง ความสำคัญผิดตรงนี้ จริงเล่กว่า อัตตวาทุกปาทาน และว่า อุปปาทานในความเป็นตัวต้น มือเป็นฉันนั้นจริงเกิดความรู้สิ่ง เขาใจไปว่า ต้นของเราเกิด ต้นของเราเกิด ต้นของเรา

ต้นของเรา ตาย ปลงจริงจัดว่า จริงมีใครตาย มีอะไรตาย สะทั้งหลายจริง คิดว่า เราเกิด เราเกิด เราตาย ตั้งที่ปกเราทุกคน เป็นตาหมดชาติมั้ยต่าย แต่ความศื่อล่น activistrze cleansing artist เราเอง แกระวัน assistance พอมที่เรากbleepวดิ้นออร์อ ดแม่ดูเหรอyo freezer ห

แน่เราสืม เราใต่ ตั้งที่สิ่งนันไม่ใช่กรรมเรา ด้วยความเป็นจริงเลยสิ่งเรานี่ ถ้าทำมาชาดเรานี่ไม่ใช่กรรมเรา นี่จริงมีคำที่ปรงบัญยัดให้เราได้ยินว่า นั่นไม่ใช่ของเรา นั่นไม่ใช่เป็นเรา นั่นไม่ใช่ตูตุนของเรา นั่นไม่ใช่ของเรา นั่นไม่ใช่ของเรา นั่นไม่ใช่เป็นเรา ใช่ของว่า นี่สู้อามาสมี นั่นไม่ใช่ตูตุนของเรา ใช่ของว่า นั่นไม่สู้อาตตา

นี่ นี่เราก็ต้องสาสจัตรรมความจริงตรงนี้ นี่แหละเป็นความจริงอันปรสิ เกิดจากการที่เราได้สดับในคำบอกของพรออง แล้วเราก็เขาไปสังกิต เขาไปทำตามที่พรอองบอก เพื่อจะได้เห็นสังกิตเห็นความจริงก่องมัน การจะเห็นความจริงสาจรรรมตรงนี้ ก็เลยต้องมาทำตามที่พรอองบอก คือนำเป็นยาน หลิดจิตกองเรานี่ มาตั้งอยู่กับอรมอันเดียว

เมื่อนำมาตั้งอยู่กับอรมอันเดียว เราจะเรื่องเห็นความจริง ของสิ่งที่เราคิดว่าเป็นเรา ความจริงของมันก็คือ มันมีการเกิด มันมีการแปลเปลี่ยน มันมีการดับไปหลือหายไป ไป agony เอา usedน้ำบวันทอาดนาอร์ เรื่องหายไปอีกข้า og & ละ จริงไปบอยได้ ต้องตั้งจิตอยู่กับลุ่มอันดีโบยๆ ก็จะเห็นสัตจากความจริงตรงนี้ไปบอย การเห็นไปบอย ทำให้ผัดทนาปัญญา เป็นปัญญิตสี

ที่เขาไปเห็นสัตจากแห่งการเกิดขึ้นแลการดับไป สิ่งปรงเล่กว่าเป็นปัญญา คลือมจอดทั้งกิลตร หรือประสาหรือว่า นิปเบธิกับปัญญา จอดทั้งความกิลตรงความเขาใจผิด จอดทั้งความเขาใจผิดให้มันหมดไป ให้มันตัดสลายมันหมดไป ก็คือให้อวิชาความไม่รู้ จังคลายและหมดไปดับไป แต่สลายไปสิ่งไป ดับสิ่งปรงว่าวิชายาแต่เว่วะอร photographer ฝรรมจ้างคลายดับไปด้วยไม่หรือหรือ

อัวิชานั้นนั่นเทียว จริงนี้ความดับไปอย่างสังคาร ดับพรรมชั้นให้รู้ ความดับแพงสังข้าน ดังนั้น ความปรุ่งตังทั้งหลาย ก็จะดับไปหมดไป เพราะ ความไม่รู้ หมดไป เพราะความรู้มีกึ่นมาว่า อ่าสิ่งนั้นไม่ใช่ก่อนเรา มันเป็นของเราชูกเรา ที่นี่เราก็มาบรีหาร สิ่งที่เราได้มาๆแล้วชูกเรา คือ ลูกประขันตุงนี้ ลูกกายของเรานี่ได้มาชูกเรานะ เราจะบรีหารมันยังไง ก็ก็ให้กินพอดี นอนพอดี ทำงานพอดี กินพอดีก็บอกว่าพูรชนี้ มัดตันดูตา

ไม่ผู้เท่าห้องให้คนแตกกัน ไม่ผู้กำญับ คำที่ไม่ผู้ใจไฟ ฟังแล้ว ไม่ผู้ใจเลย ไม่ผู้เท่า เท่าให้ถึงอะไร ไม่ถึงวาจาที่ไม่มีที่ตั้ง ไม่มีที่อังเอง ไม่ประกอบด้วยประยอด ไม่สมคุณแกเวลา เป็นคำพูดที่เป็นรักสนาคำพูดที่ประยอดทิงสี นี่คือลักสนาคของสำพับประลาปะ คือคำพูดที่ประยอด แล้วก็คุมวาจา

คุมลูปล่างกายของเรานี่ ให้มันมีการประติปัดประพิดทางกาย บริสุดสำยัง หรือสาธสำยัง แล้วก็วาจาสาธสียง นี่คือการบรยาหานสิ่งที่ไม่ใช่เรา บรยาหานน้ำมาทำบรยาหานอย่างไร บรยาหานน้ำมาทำใจการ работуลูปล่างกายของสำพับบรยา approved.

ก็ลักษามานไว้ ทำให้มากเจลินให้มาก บริหาร ลูกแบบนี้ น้ำมาทำแบบนี้ ก็ทำให้เราเกิด นี่ใส่ ฟังคุยสนกินมา เรียกอุปแบบนี้ใส่ สิ่งก็เป็นให้นี่ใส่ฟัง อากุสนนั้น มันค่อยค่อยจากใลหมดไป คืออันรู้สายจากใครค่อยจากใลหมดไป สุดตรงนั้นหรอกนั้น สวยกัน นั้นเนี่ย เราปริหาร ขนท้างหา ทำอาชาตรงหา ที่เราสำคัญผิด และเราตอนนี้เรารู้และ

แต่มีเราก็จัดการปริหารเหมือน ให้ดี ความทุกก็ไม่เกิด ขึ้น จากการที่ไม่มีทุก สุดจากการที่เราไม่ยิดมัน ถืมัน นั้นแหละคือเป้ามาร์ เมื่อเราบริหารได้อย่างนี้ พวกมาร์ ชาตมาร์ มันก็จะหมดไปด้วยทำชาตรกองมัน

กว่ามเข้าใจ ก็จะเกิดกึง และเราก็จะรู้จากกว่า สิ่ sitting เรา สิ่ง HI tienen my friend สิ стоอยู่ Centre righteousness สิ่นจ Vadeller identific จริงที่เราป่าจี ต้องหญุ่ง ใจที่ ดับเย็น ความเข้าใจผิดเสียได้ ดับเย็นอวิชาเสียได้ ก็จะเป็นทำชาติ ไม่ใจที่มีวิชาเกิดกึงแล้ว อวิชาจังกลายหมดไปแล้ว ดังนั้นเมื่อ ทำชาติ้นฮา มันแต่สลายมันพังไป เราก็จะไม่เข้าไปก็เกิดไป ยิตถึงไป ยิตมันมาว่าเป็นของเราอีกต่อไป

ต้องมาส่างให้ปัจใจกันว่า มีการลักความจริง ความหวังแห่น ความยิตถึงนั้นเอง ด้วยการเสียสลาการเป็นปัน จริงมีเรื่องของทาน ทานการให้เกิดขึ้น มีเรื่องของสิน เกิดขึ้น คุมกาย คุมวาจา ปือให้มีการปริศาน ลูกกายของเราให้มันทุกต้อง มีการพาวนา มีทาน มีสิน มีพาวนา คือปริศาน นามาทำให้ทุกต้อง ก็คือ อย่าให้นามาทำที่เป็นอากุษศนมันเกิด ถ้าเกิดแล้วต้อง ลีบ ลาไป ก็คือทำแค่นี้ นี่ก็คือ การใช้ชีวิตในความเป็นมันุด ในความเป็นคน

ชาติ หนึ่ง ที่เราได้มาได้ดวยยาก นั้น นานจะได้ความเป็นมันุดสักครั้ง หนึ่งก็บอลีหานมันให้ดี และทำความก็ใจกับสักจัดทำความจริงตรงนี้ พรอดถ้าเราเกิดในพบปุ่มอื่นก็จะไม่มีสักยับพาว ในการรู้ทำมาแบบนี้ได้ นอกจาก มนุดและเตียวาดา ต่อนั้นสึงจากเป็นสุขติ สุขติ ฟังสุขติ โอเค ที่หรือเป็นทุขติ คือ นารกกำลังได้จานเพลียวิสาย คาติทั้งหมดจริงมีอ่า คาติจริงมีอ่า

คำที่เราทางมาต้างไหน อดีดและ บัจูบัน ไม่ใช่ ads อย่างเดียว ไม่ใช่ บัจูบันอย่างเดียว ไclว ads อย่างเดียว และ สำสัดาบักฝากว่า มิจจะทิ ข้าวใจพิต ใครว่าประชุบันยังเดียวก็ไม่ใช่ มีผลทั้งอดีและประชุบัน วันนี้ก็สลุปภาพล่วมของการเกิดมาเป็นมันุดให้เราได้ รู้ได้เข้าใจและก็หวันทางในการดุดผล

More episodes

More from พุทธวจน

View all episodes →