Skip to content
TrackPodcasts
religionSep 14, 202615:20

สภาพเดิมของเรา

About this episode

สภาพเดิมของเรา by พุทธวจน

Get every episode summarized

Each time พุทธวจน publishes, we email you a written briefing from the transcript — the topics, who appeared, and any specific claims, with the ad reads skipped.

Email me new episodes

Free for 3 shows. No card needed.

Hosts & guests

Transcript ready

164 searchable segments. Every word is indexed and playable.

สภาพเดิมของเรา

พุทธวจน

0:00
15:20

Full transcript

พุทธวจนสภาพเดิมของเรา. Machine-transcribed; use the interactive transcript above to jump the player to any line.

เขามาสู้ทำไมในนี้แล้วต้องเป็นส่วดาบันให้ได้ อัลียมุคลนขันตน ติ่งเจ้าเรียกว่าได้สมปลายอด แล้วเราจะมองวะ มันสุขเจ้าในเกินหรือเปล่า ถึงจริงไม่หลอก มันคือความเป็นปกติที่เราคุณจะได้ เราไปอานคุณสมบัตรแล้ว มันก็คือคนปกตินี้และ ที่ไม่ปีดเปียน แล้วก็จะตรงบอกกันสมปลายอด มันก็คือคนปกตินี้และ ที่ไม่ปีดเปียน แล้วก็มีความรู้ว่าใครในโลกนี้ รู้จริงก็คือชื่อสาทานให้อัลานตาสมาสำพุทธา

ประตาตาขอดกองเรา ก็เลยกว่าเป็นความริมสายที่ถุกต้อง ไม่ริมสายสัตา ชื่อในการ ตรสลูกของพระพระพระเจ้า นั้นก็คือเราจะชื่อว่า สิ่งที่ทั้นผู้โอคมาณนี้ เป็นสาจจะทำกวามจริง ประตาตาลูจริง นั้นคือก่อนริมสายในพระตัม และเราatta creeloaf apttee nán mall พระestsute touchscreen นั้นเคยขวาม เร thenיםกลิ่มใส่ใน พระส่ง พระ esqueקฟ occur ตายพลาดหาน พรระ Pavikkuvan พระพระเพิดชอบ OLA แล้วได้ผม จากการระ serve นั้น

คือความเรื่องใส่ในประสง ซึ่งผู้นั้นก็คือ สีคู่ปัดบรุษนั้นเอง แต่สู้ดาบัน สกาธาคามี อันาคามี และก็อราหัน สู้ดาบัน สกาธาคามีอันาคามี

ให้เราพนจากความแก่ความเจ็บความตายได้มายก็อย่างไม่ได้ เพราะว่า ๆ ๆ บอกว่า มันเป็นการสิคสาของปุดุษน อย่างไม่ประสิค์นั้นเอง อย่างไม่ประสิค์ แต่ใครมาสิคสา สิ่งที่ ทำให้เราพนจากความแก่ความเจ็บความตายได้ คง TED curios about the deeper knowledge สบ polarized สรบคน ๆ ออกความเจ็บความเจ็บความตาย ๆ สิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง คือสิ่งที่มี กวามแก่ ความเจ็บ ความตาย อยู่หน่อกเหนือการคุยกว่ามกล่องเรา

สัดที่มี ความแก่ เป็นธามาได้ อยากแก่เหรอ ใครคุมได้วัง การเจ็บ ก็คือการประเบียน และการตาย คือ ตักสลาย การาที่มันมีอาการเนี่ย พูดที่สังเก็ดสิงนั้นเนี่ย มันไม่ได้เป็นโตดยออกับสิงนั้น นี่ปรงให้สังเก็ด ดีดี

น่ะ นี่ปรง จริงบอกให้ มันสังเถียไป monk สังเก็ดสิงนั้น เกิด เสินดับ เกิด เสิมดับ killer ยัง cease york เพราะสังเถียดนี้ม kan มันเป็นAD ภั Tree ฉังรีว่านาย เราสังห Angels ปัญญาณก็จะเห็นมา สิ่งที่เกิดแกะตาย เราพูดที่สงเกิดไม่ได้เป็นไปตามมัน ไม่ได้เกิดแกะตายไปตามมัน แต่เราสงเกิดเห็น มันเป็นอย่างนั้น ดังนั้น มันจะเรื่องรู้จักตัวเอง คิดมากว่า

เราเองจริงๆเป็นใครและ อะไรที่ไม่ใช่เรา เมื่อมันรู้จักอย่างยัก ความเดือร้อนใจจักสิ่งที่ไม่ใช่เรา มันก็จะเคยเข้าให้หมดไป และแม่ couleur schönที่ไธไว้ هيเหมือน with you มันแตกชิค STEVENได้ besch term มี בכล่ายดูตุประติ à такого มีโต่์ ต้องเป็นไป ต specific ต้องตั้งหน้のはไ obed อาช shine ชิคесс moonlight นใจอย่าง tradition แม่ยดูตุก 순간 พระโทษ อุประตานความ ยิตมันได้หมดนี่ น่ะ สะสะสะดา ขอจะตัดว่า

มือรุบตายนี่ ถึงจะไม่ตายไปตามรูบ ถ้าล่ะมีปัญาได้ขนาดนี้ ตอน อุประตานความ ยิตได้อย่างนี้ ดับ ลือชิตดับ ลือชายดับไป แล้วก็จะไม่ดับไปตามรูบนี้

ไม่ดับไปตามชิต นั้นจะได้ว่าทำไมช่าทั้งหลายที่มันเกิดแกตายนี่ มันก็เกิดแกตายไปก่องมัน แต่เราผู้สนคิดมันเนี่ย ไม่ได้เกิดแกตายไปด้วย เป็นโกลดตัวกัน เพราะวัง ๆ ให้เราดูเหมือนกับเราเห็น คนล่าก่อนก็กิ่งไหมไปไหมไปพา กิ่งไหมไปไหม มันเป็นกิ่งไหมไปไหม แล้วมันก็ถูกล่าไป เอาไปพาหมดไป

เห็น เป็นคิดเท่าเป็นผู้หยบรง แต่เราผู้ที่เห็น มันมีอาการอย่างนั้น ไม่ได้แต่สลายไปกับมันปรมปรมกับมัน อันนี้คือสิ่งที่พราสสสดาให้เราสังเกิดดูดีดี จักนั้นเนี่ยเราจะ เริ่ม เริ่มถอยครับเขามาสูกความเป็นเรา สึงมีในตัวเราเองทุกคน มีอยู่แล้วในตัวทุกคน ครับ ไป буквyeon�นเห leisureก่อนสุดอขโelujah

บิร์ยน แล้วก็เป็นเราที่แทยจริง สึงคุณอลักสนาของมันเนี่ย เพราะสนสาตราบอกว่า นาอุปาทโอ คือไม่เกิด นาอุปาทโอ ปัญญายาติ ปัญญายาติ ประวับปรากฏ นาอุปาทโอ แต่ถ้าฝังสังกระตาตูตัวไปเอง เกิดประกฏ การเกิดประกฏให้เราเห็น เป็นต้นให้เกิด สาตรเกิด คนเกิดเกิดประกฏ leer讃วร์ทนะเกิด สุกเกิด ประกฏให้เราเห็น แต่สัπαบความเป็นเราของเดิมของเรา

ของเรานะ น้าอุปาธโปปัญญายาติ ไม่เกิดประกต กว่าไม่เกิดประกตให้เราเห็น คือ มันเนิง เนิง เหมือนเนิงสนิด รู้ทุกเรื่อง มีอยู่แล้ว นะน่ะ พอเราสังเก็ดไปเลื่อเนี่ย เราจะรู้สึกเลยว่า มันมีสับพร้อบทำที่ มีอยู่ตรอด ไม่เกิดไม่ตาย แล้ว กำลังรู้สึงที่ เกิดที่ตายอยู่ตรอดเวลา แล้วนี่ละคือเปล่าหมายสุดตาย นั้นคือ เพราะอร่อยากว่า อามาตา คือความไม่ตาย นั้นคือเราวางความพอใจใน

ตามหาทางข้าตัวนี้ได้หมด ก็เลยไม่ต้องไปเกิดใหม่ เพราะเราไม่ไปจับ ยิด สิ่งเรานั้น เอามาเป็นตัวเราของเรา นั้น ทั้งหมดจะรู้จัยเห็นได้ จะเขาถึงได้ ก็ด้วยการตั้งจิตไว้ที่กายของเรา หรือลงไม่ใช่เขาออก มันดี อามารถสติ หรือกายอากาตาสติ ตั้งจิตอยู่แค่นี้ ทำแค่นี้ ถ้าเราเข้าใจการสั่งพบการสั่งช่าน การได้มาสิ่งพบสึงช่าน และจะรู้เลยว่า แค่อยู่กับลง นั้นคือเรา ไม่สั่งพบไม่สั่งช่าดแล้ว เป็นการละสั่งยอดบึงสุง

พบไม่เจอกิตไม่ได้ นี่แหละ พร้อมจริงบอกให้กระธาไม่มาก จะเล่นให้มาก ตั้งไว้สึงกายอากาตาสติให้มาก

ไม่ใช่หลาดายทั้งหมด สับพับเดิมก่อนเราก็กลับใหม่อีก มีอยู่แล้ว

More episodes

More from พุทธวจน

View all episodes →