ผู้ที่เกิดเป็นมนุษย์หรือเทวดาได้ทำกรรมมา2อย่าง

0:00พูดที่เกิดเป็นมนุดและเตียวด้านนั้นทำบุญกลียา อยู่สองยัง คือทานกับสิ่ง แต่เข้าไม่ทำบุญกลียาได้การพอวนา ต้องทำทางสองยัง ให้ทานนิดหน่อย รักสาสิ่นนิดหน่อยจะได้มาเกิดเป็นผู้มีส่วนช่วนในมนุด คิดสอง jadi ๆ ให้ทานพอพรรม้านรักสาสิ่นพอพรม้าน มาก็เป็นผู้มีส่วนดีในมนุด นี่แค่แล้วต้องพอพรรม้านนี้ ได้มาเกิดเป็นผู้มีส่วนดีในมนุดแล้ว แต่ให้ทานมีประมาณยิง และรักสาสิ่นมีประมาณยิง ปราบมีประภาพวกว่า ได้มากเกิดเป็นเตียวดานายฉันกำลับอบ

1:07ตั้งแต่จาตูมาหลาชิกกะ ไปจุดตึง ปลันมีตาว่าสวัสตี หกฉัน แต่ถ้าให้ทานเป็นอติรย์ ลักสาสิ่นเป็นอติรย์ พวกนี้จะมาเกิดเป็นราชาในเทียวดาฉันกำลับพวก แต่ถ้าเรามีบุนกลียาด้วยการพ่อนาน จะเกิดในฉันได้ก็ตามแล้วก็จะเป็นอลียะสาวบก หลือเป็นอย่างน้อยก็ตาถาขาตาสาวบกโก เป็นสาวบกของพราบมีประภาพวก สิ่งก็จะสามาดไปลิฟานในปบนั้น หลือว่าได้บรุธรรม หลือว่า ปบชาตนี้มีจำกัด

2:15ฉันสู้ดาบัน ก็เกิด อิคไม่เกิน จัดครั้ง ไม่มีปอบที่ปัดของสู้ดาบัน สู้สึกษาตาขามี ก็กลับมาสู้ เทียวดา คราวเดียว กลาวเดียวสะกะตาขามีหอติสะกิ เทียวอิมังลูกกังอากันตว่า สะกะตาขามีได้เป็น กลาวเดียวเทียวดา นี่คือลูกที่เขามาสู้ อันาคามี ก็กลาวเดียวเหมือนกันแต่ไปเป็นเทียวดาฉันรู้ปับพบ ก็อายุยินยาลิตหนึ่ง แต่ก็มีส่วนที่น่าส่วนใจ คือได้พบพบพุทธาเจ้าหลายประอุง

3:18ประพระพระบุาราทรุประอุงจะเสียดด้วยไปยิมสุดทาวัตน่าย ก็อ่นที่จะบาริณิปารไป พระเจ้าเป็นพบที่ผู้กลาวทุกคน แม่แต่พระสะสตาของไม่เคยไปเกดในที่นั้น พระใครไปพุทเกด นาทีนั้น จะต้องปลินิพันที่นั้นไม่เวลียนกลับจากที่นั้นเป็นทำดา นี่เป็นคุณสมบัตกองพวก อันาคามีในฉันสุดตาวาด นี่ก็คือ คติที่ไปกองปกเรา และได้ทำไว้ให้ในพัง พังพบปุม เป็นพังอันาคามี แปลนพังจิดมันโหวินยาน เป็นพังสกาธาคามี

4:20ในทำไปให้เรียบร้อย ลองไปสิกษากัน จะได้เลือกที่ไปถูก แล้วล่างจาก สิ่งอีกใครของเราใน พบมันดูดนี้เราจะไปที่ไหนดี หรือจะปลินิพัน ดับยัน และเรื่อกปล่อมายสุขสุดไปก่อนได้ แต่อย่างน้อยเนี่ยครันตำเนี่ยต้อง อันาคามีนี่ก็หน่าจะได้ สู้ดาบัน สู้ดาบัน มันได้ขนแรกก็ยังดี การข任คงผม

5:31แล้วก็I politician คิดสองอย่างแค่นี้เอง การให้จิดมีอลมอันเดียว ก็เล็กประสมาตา ก็คือมันสังหก ไม่ฟุงไปในทาตังต่างต่าง ก็ต้องอยู่กับทาตเดียว ไม่ประสนา คือปัญญาณ์ ที่เห็น สัจจากความจริงของ ลูกนี่ก็คือ ทุกอย่างมีเกิดมีดับ ก็นั้นเวลาจิตมันไม่ริง ก็ให้เราเห็นเลยว่า สัจจากทำความจริง มันเป็นอย่างนั้น ว่าจริตเป็นล่าหู ปัลีวัดตัง เปลี่ยนแปลงได้ลูกแล้ว และจริตนี้อันยะเท che watt

6:59ชัด จิดเป็นสั่งเขาตัก เป็นทาที่ทุกรงแต่ง เพราะว่า จิดตัง พาเวยยังสั่งเขาตักเมียตัง จิดนี้เป็นสั่งเขาตัก จิตไม่ใช่ อากสังขตะ น่ะ นั้นจิตที่ไม่เกิดไม่ดับไม่มี จิตมันโอวิญญาน เป็น ท่าตามตรงนี้ที่มีการเกิดการดับที่ตรอด นั้นที่เรา จิตว่าวิญญาน เวลาใหต่กิดที่ฟังตำตามกันมา เคยดียนมา เรา ก็ต้องรู้สะจากวามจริงของ วิญญาน ว่าวิญญานเกิดตรงนั้นตรงนั้น ไม่มีการกลื่นไป วิญญานต้องอาสาย

8:02ตรงนั้น ก็ดับตรงนั้น เหมือน และสมีของแสง ที่ตังอยู่บนเช zad ถ่ามันตั้ง주고ๆ อยู่ที่ฟาลิน มันก็อยู่ที่นั่น ถ้ามันจะไปตังที่ดิน ๆ ที่น้ำ ต์มันต้องจับที่ดิมก่อน แล้วไปเกิดที่ไหม Đักนั้นการเป็นแบนของ จิตว่าวิญญาน ต้องมีการ เกิดดับที่เมีย ถึงไม่มี

9:39เชื่อแกว่าง การเห็นการเกิดการดับ การจะมีประยอดอะไร การคือจะรู้ว่า ตัวตน ที่ มันมีขึ้นมานี่ มันมีชว์กลาว การที่รู้ว่าตัวตนมีชว์กลาวนั้น เจ็คเกิดประยอดอะไร และเจ็คเกิดปัญญาว่า are you going to go to the opposite side of the universe เกิดปัญญาว่า ค่ะ นาที่มัน มีขึ้นตั้งอยู่แล้ว ค่ะ นาที่มันต่แกสรายไป แล้วสงเกิดเห็นมันต่แกสราย สะแดงว่าเรามีว่า ซึ่งที่ต่างต่อสราย ต้องเป็นคนรัษตัวกัน รู้จึง olurs้า ไม่ใช้ตмыhing ไม่ใช้ต้องกล้อง较ี่ ไม่ใช่ต้องกล้Aslesssลืออื่นอะ และ…

10:42นั้นคืออะไร ณะ จริงอยู่นื่อ รู้ไม่ใช้ต้องกล้อง Chuck วิเธยแถนาศัต้านfelไม่ช terugจะช่วย และบิญยาร Meredith เป็นท่าตามตามชาติ ไม่ใช่ชีวิต ไม่ใช่ ผู้ที่ต้องที่อยู่วินว่าอยู่ในสังสลวัน เด็งนั้นถ้าเรามารู้ ผู้ทธวาจารัก เราก็จะรู้ เขาใจ สิ่งที่ปลาสสสสดา มีผู้ทธวาสสมต้องการให้ผู้กล่านี่ รู้เขาใจ เกิดกว่ามเขาใจที่ถูกต้อง ผู้กล่าเขาจะได้ปล่อยว่างได้ สึงจริงๆ มันเป็นโคลดโตกันอยู่แล้ว แต่พอเราไปพอใจมันเอง เราไปพอใจมันก็เลย จับจิด

11:43จิดถือสิ่งนั้นว่าเป็นของเรา เหมือนกับประถูกของนี้ ก็เป็นคนละตัวกับเราอยู่แล้ว แต่ถ้าเราไปยิดมันไหม ว่าว่า ประถูกของนั้นแต่กสลาย เราจะรู้สึก เราทบกระเทือนใจ กินมาตันที่ ยาสาลาหิตก็เป็นคนละตัวกับเรา แต่เวลายาสาลาหิต เจ็บปัวเวลาหรือเสียชีวิต เรารู้สึกทุกอัลไลก อาววน สาวส่วงเสียใจ เพราะอะไรเพราะว่า เรามีฉันถ้าความพอใจ ในยาสาลาหิตผู้นั้น แล้วพูมี ๆ ถ้าให้เรานี่ ทำความดาบยินใน

12:44ฉันถ้าราขานั้นที่ตันหา ความพอใจยงยิง ความเปลือนและความยัก ฉันถ้าราขานั้นที่ตันหา ถ้าเราดับยิน ทำให้ฉันถ้าว่ามพอใจมันยินลงสงอบลงดับลง ทำให้ราคา ทำให้นั่นที่ ทำให้ตันอาว่าน่ะ มันดับยิน สงอบลง หมดไป สิ่นไป ทำให้ชาติที่มันประเบียนมันแตกสลาย มันก็จะไม่ส่างความทุกให้กับเรา เพราะเราจะรู้ว่า มันเป็นคนละตัวกับเรา เราไม่ใช่เป็นมัน มันไม่ใช่เป็นเรา คือสิ่งที่พระพูมีพระพากต้องการทำความเข้าใจให้กับมูสาวบบูฝั่ง

13:48พูธิมาฝั่งเพราะอง ฝั่งแล้วคุณจะได้ลับผนจาการฝั่ง พูธิด้วย พูธิได้รับผนจาการฝั่ง จริงเล็กว่าส่วตาปัติฝั่ง พูธิได้ลับผนจาการฝั่ง จริงเป็นอาลียาบุคนขันต้น แต่นั้นการฝั่งทำ ก็จัดเป็นการประพูธิดปัติฝั่งด้วย การฝั่งทำ การสดังทำ การสาธายายทำ การคิดติดตรึกในทำ สีขอ นี้ก็เป็นการประพูธิดปัติฝั่ง เป็นหนึ่งในหวันทางเขาสูวิมุดได้ และก็ที่ 5 การจะเริ่นชาติหนึ่ง 234 ก็เป็นหวันทางเขาสูวิมุด ล่วมแล้ว 5 ประการ