แต่งงานแบบคลุมถุงชน | Case Study ปี 45 | EP.63

คุณพ่อกับคุณแม่ของผู้ส่งเคส ซึ่งท่านทั้งสองแต่งงานกันที่เมืองจีน เป็นการแต่งงานแบบคลุมถุงชน โดยคุณแม่แต่งงานตั้งแต่อายุเพียง 13 ปี คุณแม่ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่ของตัวเองเลย ตั้งแต่เล็กก็อยู่กับคุณตามาตลอด คุณแม่ไม่เคยได้เรียนหนังสือ อ่านหนังสือก็ไม่ออก คุณพ่อกับคุณแม่อยู่ด้วยกันที่เมืองจีนและทำอาชีพทำนา จนกระทั่งมีลูกได้ 2 คน ก็อพยพย้ายมาอยู่เมืองไทยนานกว่า 60 ปีแล้ว ครอบครัวได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ต่างจังหวัดในจังหวัดราชบุรี และมีลูกถึง 15 คน ในช่วงแรก คุณพ่อกับคุณแม่มีอาชีพเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่ไว้กินและไว้ขายตามวิถีชาวบ้านทั่วไป ต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาหลายอาชีพ และอาชีพสุดท้ายคือขายเหล็ก ท่านทั้งสองดิ้นรนอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวขนาดใหญ่ที่มีลูกถึง 15 คน คุณพ่อเป็นคนชอบทำบุญช่วยเหลือสังคม ชอบงานสังคมสงเคราะห์ ชอบสร้างโรงเรียน มีโครงการไหนมาขอความช่วยเหลือท่านก็ไปช่วยหมด แต่คุณพ่อมีนิสัยชอบทานเหล้าทุกวัน ท่านดื่มไม่ถึงกับเมามาก เพียงพอที่จะกล่อมประสาทให้หลับสบาย จนกระทั่งปี พ.ศ. 253 คุณพ่อก็เริ่มป่วย ในช่วงที่ป่วยนี้เอง คุณพ่อซึ่งปกติไม่เคยเข้าวัดเลย และเคยคัดค้านลูกที่จะเข้าวัด ก็ได้มาถวายทองคำ 1 กก เพื่อหล่อรูปหลวงปู่วัดปากน้ำ และทำบุญงานกฐิน รวมถึงงานบุญใหญ่อื่นๆ อีกประมาณ 3 บุญ คุณพ่อได้สิ้นชีวิตลงในปี พ.ศ. 2537 ด้วยโรคมะเร็งที่ลำไส้ การสิ้นชีวิตของท่านค่อนข้างทรมาน ส่วนพี่ชายของผู้ส่งเคสเสียชีวิตไปอย่างรวดเร็วมาก ทั้งๆ ที่อายุเพียง 36 ปี ท่านเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือด พี่ชายเป็นคนนิสัยดีมาก มีความกตัญญูอยู่กับพ่อแม่ ช่วยพ่อแม่ดูแลน้องๆ ทุกคน และรักน้องๆ ทุกคน น้องทุกคนยังคิดถึงพี่ชายคนนี้อยู่ตลอดเวลา ตอนที่พี่ชายยังมีชีวิตอยู่ ท่านชอบสูบบุหรี่และทานเหล้าเป็นประจำ บางครั้งบางคราวก็ไปอาศัยอยู่กับเพื่อน พี่ชายยังชอบเตือนให้น้องๆ ไปวัด ท่านคงกลัวว่าน้องๆ จะไปงมงายในทางที่ไม่ดี ในส่วนของคุณแม่ ท่านเป็นคนชอบทำบุญ รักวัด และรักคุณครูไม่ใหญ่ คุณแม่เป็นประธานบุญกับคุณครูไม่ใหญ่มาตลอด แม้จะอายุ 70 กว่าปีแล้ว ท่านก็ยังคงมาวัดเป็นประจำ ท่านเคยกล่าวว่า วัดไกลแค่ไหนก็ไปได้ เพราะเป็นวัดของเรา คุณแม่มาวัดด้วยใบหน้าที่ผ่องใสและเบิกบานอยู่เสมอ ผู้ส่งเคสจึงกราบเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่เกี่ยวกับเรื่องราวและกรรมของคุณแม่ คุณพ่อ และพี่ชาย