About this episode
مرا حاجیی شانهٔ عاج دادکه رحمت بر اخلاق حجاج بادشنیدم که باری سگم خوانده بودکه از من به نوعی دلش مانده بودبینداختم شانه کاین استخواننمیبایدم دیگرم سگ مخوانمپندار چون سرکهٔ خود خورمکه جور خداوند حلوا برمقناعت کن ای نفس بر اندکیکه سلطان و درویش بینی یکیچرا پیش خسرو به خواهش رویچو یک سو نهادی طمع، خسرویوگر خود پرستی شکم طبله کندر خانهٔ این و آن قبله کنسعدی, بوستان, باب ششم در قناعتسعدی
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Get every episode summarized
Each time بهاریه publishes, we email you a written briefing from the transcript — the topics, who appeared, and any specific claims, with the ad reads skipped.
Email me new episodesFree for 3 shows. No card needed.
No transcript yet
This episode has not been transcribed. Request it and it moves to the front of the queue.
More episodes
