افسردگی سفید | حس پوچی

همه‌ی ما افسردگی را با نشانه‌هایی چون غم عمیق، بی‌اشتهایی و ناامیدی می‌شناسیم؛ تصویری سیاه و سنگین که در فیلم‌ها و سریال‌ها بارها دیده‌ایم. اما آیا تا به حال این حس را تجربه کرده‌اید که با وجود داشتن شغل خوب، دوستان و خانواده، موفقیت‌های اجتماعی و زندگی روزمره عادی، باز هم احساس خوشحالی نمی‌کنید؟

انگار یک فضای خالی در درون شماست، یک خلأ احساسی که هیچ‌چیز آن را پر نمی‌کند و دنیا از پشت یک شیشه‌ی مات تجربه می‌شود. این وضعیت ناخوشایند همان افسردگی سفید است

افسردگی سفید چیست؟

در این قسمت از پادکست روانکاو، با مفهوم عمیق افسردگی سفید آشنا می‌شویم، مفهومی که توسط روانکاو مشهور فرانسوی، آندره گرین، مطرح شد. این نوع افسردگی برخلاف افسردگی رایج، با علائمی مانند بی‌حسی، پوچی، و بی‌معنایی همراه است و با احساس خالی بودن و فقدان معنا درونی مشخص می‌شود. در این حالت، فرد نه رنج زیادی می‌کشد و نه لذت می‌برد؛ تنها یک خستگی عمیق و حالتی روبات‌گونه در زندگی را تجربه می‌کند

ریشه‌های روانی: «ابژه درونی» و «عقده مادر مرده»

این قسمت از پادکست روانکاو ریشه‌های این وضعیت را در روابط اولیه‌ی ما با مراقبان اصلی (به‌ویژه پدر و مادر) بررسی می‌کند. مفهوم ابژه درونی توضیح می‌دهد که چگونه رد و باقی‌مانده‌ی روابط اولیه، بخشی از روان ما می‌شود. اگر این روابط خالی و سرد باشند، ابژه درونی ما نیز تهی و بی‌جان می‌شود. اینجاست که آندره گرین از مفهوم مادر مرده صحبت می‌کند: مادری که از نظر فیزیکی حاضر است، اما از نظر هیجانی و روانی، مرده و ناتوان از برقراری ارتباط معنادار با کودک است. این فقدان عاطفی باعث می‌شود کودک، ابژه مرده را درونی کند و در بزرگسالی با حس پوچی و بی‌ارزشی دست‌وپنجه نرم کند

نمودهای افسردگی سفید در بزرگسالی

فرد در تلاش برای فرار از این خلأ، ممکن است به رفتارهای زیر روی آورد:

• خودتحریکی و رفتارهای پرخطر: مانند پرخوری، مصرف سیگار و مواد مخدر، یا ریسک‌های فیزیکی و مالی بزرگ.
• بی‌ارزش کردن پارتنر: با جملاتی مانند "تو هیچ‌وقت قدر منو نمی‌دونی" یا "تو هیچ‌وقت به فکر من نیستی"، فرد تلاش می‌کند حس بی‌ارزشی درونی خود را بر دیگری فرافکنی کند.
• سرزنش و بی‌ارزش‌سازی خود: با این باور که "من به اندازه کافی خوب نیستم" یا "وجود من مشکل دارد"

مسیر بهبود و شفا

راه بهبود از افسردگی سفید یک فرآیند پیچیده و زمان‌بر است: سوگواری برای کسی که از نظر روانی مرده است. این پادکست به ما می‌آموزد که برای قدم گذاشتن در این مسیر، باید جرات دوباره امیدوار شدن را پیدا کنیم و بدانیم که بیرون آمدن از این حالت نقطه‌ای نیست، بلکه فرآیندی تدریجی است که اغلب با کمک یک درمانگر یا روانکاو امکان‌پذیر است. اگر بارها از خود پرسیده‌اید "من چمه؟" و جوابش را پیدا نکردید، این پادکست برای شماست

Instagram : @heddiiye

نظرات و پیشنهاداتتون رو هر جایی که گوش می‌کنین برام بنویسین

می‌تونین تو اینستاگرام باهام همراه باشین :

https://www.instagram.com/heddiiye?igsh=c2RnZmVpaDlnOXpo&utm_source=qr

برای درخواست همکاری بهم ایمیل بزنین:

[email protected]

مراقب خودتون و روانتون باشین ☘️

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.